689

یه بازی جدید برای من ؛ قدیمی برای بقیه ؛ بنام 2048 این بازی به ظاهرساده یه درس خیلی بزرگ بهم داد ؛ در طول چند روزی که این بازی رو داشتم بی اختیار تا بیکار میشدم شروع میکنم بازی کردن و هر بار سعی در این دارم که رکورد قبلی رو بشکنم و پیشرفت کنم در جا به جایی هایی که باید درست انجام بدم ؛ شاید چندین روز از آخرین رکوردم گذشته که هنوز نتونستم رکورد جدید بزنم ؛ اما یکباره به خودم اومدم دیدم هربار که میبازم بدون فکر کردن و غصه خوردن برای شکست و باخت ام تا بیکار میشم مدام پشت سرهم از صفر شروع میکنم ؛ هدف شکستن رکوردم هست ؛ و مدام از صفر شروع میکنم بدون اینکه دلسرد باشم از شکست ام انگار فقط هدف رو میبینم و هیچ چیزی حتی باخت فکرم رو مشغول نمیکنه هدف شکستن رکورد بود و من فقط این رو میبینم ؛ داشتم فکر میکردم چرا توی زندگیم تا بحال هیچوقت مثل 2048 عمل نکردم ؟! نتونستم فقط هدف رو ببینم و دل سرد نشم از شکست نترسم بی انگیزه نباشم ؟! مهم ترین درس این سال از عمر من همین بود من باید فقط هدف رو ببینم و بشناسم و هیچ چیز رو نبینم جز هدف و بعد از هربار تلاش و شکست خوردن بدون فکر اضافه و سرزنش کردن خودم و بیخیال شدن هدف و دوباره شروع کنم تا به هدفم برسم ؛ شاید خیلی دیر این درس رو یادگرفتم شاید سنین قبل اگر این درس رو بلد بودم الان جام اینجایی که هستم نبود ؛ شکر میکنم که این درس رو الان یاد گرفتم میتونم با بکار بردنش از الان تا سنین بالاتر ؛ در سنین بالا به هدف های بیشتری برسم ؛ بهم یاد داد وقتی هدف داری باید بهش برسی و هیچ چیزی نمیتونه جلوت رو بگیره وقتی هدفت معلومه باید بهش برسی و هیچ بهانه ای قابل قبول نیست وچقدر شیرینن دروسی که خود انسان کشف میکنند و یاد میگیرند انگار که به گوشت و استخون حس میکنم این درس رو ؛ مطمئن ام اگر هزاران بار از بزرگتر ها این درس رو میشنیدم به این نتیجه و به این یقین نمیرسیدم