630

تنها بودن انتخاب من بود در من تنهایی ست تنهایی هایی که با من رشد می کنند و بزرگ میشوند ؛ تنهایی های بزرگ وبیرحم تنهایی هایی که از صبح که چشم میگشایم مثل خوره به جانم رخنه میکنند تنهایی هاای که شب ها محاصره ام میکنند و تنها در رخت خواب بر روی من چمبره میزند تنهایی ها ای که پایشان را میگذارند بیخ گلویم و راه نفسم را بند میآورند ؛ که آینده را برایم مبهم و سیاه میکنند ؛ انتخاب من جنگ با انتخاب ام بود رابطه های زود گذر را دیده ام حال پریشان دوستانم که به این روابط آلوده بودند را دیده ام ؛ عشق هایی که حواله شخصی که به ماندنش هیچ اطمینانی نیست میشوند و پس از رفتنشان هدر میرود را دیده ام ؛ خراب شدن دنیای یک نفر را دیده ام که تصمیم داشت هرگز تنها نماند ؛ و برای تنها نماندن به هر کس و ناکسی رو زد و رویش را پایکوب کرده اند را دیده ام تنها ماندن ام ... تنها ماندن ام گاهی خوب است ... دیگر با تنهایی نمیجنگم ؛ با هر چیزی که بخواهد تنهایی ام را بگیرد میجنگم ؛ حتی اگر قرار باشد رابطه ای شکل گیرد روزی ؛ من باید به نهایت خوشبخت ای و حال خوب برسم به تنهایی تا بتوانم شخص دیگری هم به حال خوب برسانم ؛ یا حداقل حالش را بد نکنم ؛ احساس میکنم قبل از هر چیز انسان باید به تنهایی زندگی کند خوش باشد خوش بگذراند خوشبخت باشد حالش خوب باشد ؛ بعد یک نفر را وارد زندگی اش کند ؛ آن یک نفر سوپرمن نیست که بیاید و حالت را خوب کند و مشکلاتت را حل کند آن یک نفر میآید که ادامه زندگی ات را تنها نباشی اگر نمیتوانی آرامش دیگران باشی لااقل دلیل عدم آرامش کسی نباش