052

سرت را پایین بینداز و با لبه لیوان بازی کن . دایره اش را با انگشت دور بزن و برگرد و قاشق را توی بستنی فرو کن میخواهم از چیز هایی بگویم که باید برایشان طفره رفت !چند وقت پیش داشتم فکر میکردم دیگر کجای من و تو شبیه به هم است ؟ شاید چشم هایمان هنوز ؟ یا دست هایت ؟ چشم ها وقتی ناراحت میشوند همه شان یکجورند . اما دوستت داشتم لعنتی ! یعنی فرقی نداشت پانزده سالگی از هفده سالگی چقدر دور است ، یا چقدر از من پیشت مانده است . دوستت داشتم . هنوز هم دوستت دارم . اما بیا رو راست باشیم . قاشقت را از بستنی در بیاور و به من نگاه کن ! یادت هست یک روز گفتی آدم هایی هستند که دوست داشتنشان یک اجبار دردناک است ؟ حالا من چه کسی را به اجبار دوست دارم ؟ یا آن روز که حرف هایت را خورده بودی و بغض هایت را بالا آورده بودی ؟ چند وقتیست حرف هایم را قورت نمیدهم و بغض هایم را گم کرده ام یکبار هم گفته بودی فلان جا که برسی ، هیچ چیز باقی نمیماند . نگاه کن ؟ ایستاده ام همانجا ، روی ترس هایت . دروغ چر از تو آنقدر ها باقی نیست ، اما دنیا سر جای خودش مانده . همانطور که قرار است توی ٢٧ سالگی بماند . یا شاید ٣٧ ؟ یادت هست چقدر زرد بودی ؟ از من کدام زردی مانده است ؟ میم را یادت هست ؟ یا آبان ؟ چند وقتیست دنبالش نگشته ام . این همه آدم های جدید دیده ام . این همه راه آمده ام . برای اولین بار از آینده نترسیده ام . به هر که داشته ام پشت کرده ام . اصلا من را میشناسی ؟ وقتی داشتم یکی یکیشان را دور میریختم ، خودم هم خودم را نمیشناختم . نبودی وقتی ده سال بغض را داد زدم .بیا اصلا دیگر نگوییم . یعنی بیا یک بار توی نوشته ها فکر کنیم . تو خودت میدانی چقدر همه چیز عوض شده است . خودت میدانی من دیگر تو نیستم . تو خودت همه چیز را میدانی . بیا سه نقطه میگذارم ، خودت فکر کن .. ولی آدم نمیتواند خودش را پاک کند و برود . فقط میتواند یکجایی خودش را بگذارد زمین ، چال کند میان راه و سبک تر ادامه دهد شاید یک روز برگشتم . شاید یک روز به اندازه آن روز ها زرد شدم . راستی بهار امسال دریا را دیدیم . موزیک گوش دادیم . در رستوران های میان راه بدمزه ترین غذا ها راخوردیم . شب را کنار آب ، سیاه ِ سیاه گذراندیم و خیلی وقت است با هم بوده ایم .ولی حالمون عوض شد؟!منِ من! هرچقدر هم که زور بزنیم از آن مدل آدم های کول و خونسرد باشیم که خیلی چیزها به چیزشان هم نیست و همیشه آرام ند و کودکی را پشت سر گذاشته اند و آب هویج بستنی نمیخورند و چشمشان عوضی های اطرافشان را نمیبیند!باز یک شکست خورده ی از پیش تعیین شده ایم که فریاد میدهیم, فحش میدهیم,

منِ من ما سیاست نداریم ! بلد نیستیم جلو طرف بگیم نوکرتم چاکرتم پشتش بد بگیم
زمین سیاره ی این طور آدم ها نیست!
تقدیمیه)
تقدیم به آدمای تک رو . به ادمایی که عشق و نفرتشون کف دستشونه . اهل سیاست و دورویی نیستن!
#mimech#مهدی_اقتدار
پ . ن )
نه که حالم خوب نباشه ها، نه
فقط روزی 17 بار به خودم میگم تو غلط میکنی بخاطر چیزی که خودت مسببشی ناراحت باشی
نه که حالم خوب نباشه
فقط نمیدونم چرا انقد غلط میکنم من!
پ . ن )
عکس حاوی مقادیر بسیاری زیبایی و سادگیست .
ظهر جمعتون بخیر :)