130

باید برای خودمان یک دوربین بخریم . یک دوربین با یک رم و دوفایل که مثلا یک فایلش بنام تو باشد ، که هر لحظه از هم عکس بگیریم و فرو کنیم به فایل خودمان ، که مثلا وقتی دارم ناخون هایت را لاک میزنم اخم هایم را درهم کرده ام که حواسم جمع باید چیلیک عکس بندازی!یا مثلا مجبورم کنی که بیایم و دستانت رالاک قرمز بزنم و من هم وقتی خیلی هم میخواهی دقت کنم دردقیق " زدنش " ، باز هم مدام از خط بزنم بیرون و بخندیم دستانت لاکی شود حواست نباشد بمالی به بینی ات، بینی ات هم لاکی شود بعد خودت را توی اینه ببینی و بگویی "عه !! این دیگه چیه؟" و من بلند بلند بخندم به قیافه ی بامزه ات و باز چیلیک ! یا همان وقت که از کار میآیم ، خسته ام ، میگویی چای و من خودت را میخواهم ، همان وقت که در آغوشت میگیرم دو دستت را از پشت من بالا بیاوری و همانطور که محکم در آغوش گرفتمت لپ هایت را باد کنی و از خودت در آغوشم باز چیلیک!
یا جمعه هایی که با ریش تراش در حال تراشیدن ریش هایم هستم بیایی اذیت کنی و از هزار و یک زاویه عکس هایی بگیری که اگر بدست مخترع دوربین برسد پشیمان شود از اختراع کردن دوربین ، یا همان وقت که میخواهم کنارم باشی و میخواهی بروی مهمانی دوستت ناراحت میشوم اخم میکنم لب هایت را آویزان کنی از خودت عکس بگیری پشت سرت هم من با اخم هایم نشسته باشم رو به روی تلوزیون یا اصلا همان وقت هایی که پشت رول داری با موزیک بلند بلند میخوانی از تو عکس بگیرم همان روزهای با هم بودن ها.. شب بیدارماندن ها برای کار فردا..چای خوردن های دو نفره.. زمانی که به زور پیشبند بسته ام دورت و از تو میخواهم ظرف ها را بشوری وبینی ات وا کفی کرده ام و دستانت را گرفته ام هی بالا و پایین میپری و بعدش هم قهر کنی بازهم بیایم دوربین را بدهم بخودت که درست زمانی که وسط یک شهر کتاب رهایت کرده ام تا هر چیز که دلت میخواهد بخری از تک تک ذوق هایت عکس بگیری بیایی ازژولیدگی هایم در شب های بدهکاری ام عکس بگیری از لحظه هایی که چشمهایم خواب الود است و داری مدام صدایم میزنی عکس بگیری ازموهای بهم ریخته ام و بعدتر بیاییم یکی یکی ِ فایل ها را بازکنیم بلند بلند بخندیم.. که مثلا در یکی از عکس ها من دهانم کج افتاده در آن یکی چشم تو بسته شده بخندیم و بلندتر بخندیـم اری . باید یک دوربین باشد که من از تک تک لحظه هامان عکس بگیرم. وحرف تو را گوش نکنم چون همین عکس هاست که برایم میماندو بس !