004

جانم به شما بگوید عزیزان من ، ما مردها موجودات بسیار شکننده ای هستیم ، خیلی ترد و نازک تر از زنها .. بله تعجب نکنید .. تکیه ما مردها به زن ها تکیه ی عجیبی ست .. از آن مدل هاست که تقریبا همه چیزمان را به یک نگاه ، به یک نوازش سر انگشتان و به یک "دوستت دارم " میدهیم ... ما اصلا مرد نیستیم .. ما از همه ی زن ها ، زن تریم .. فقط بازو هایمان کلفت تر است .. صورتمان زبر تر .. ما آنقدر ضعیفیم که حتی بلد نیستیم مثل زنها جیغ بکشیم ، و آنقدر گفته اند که مرد گریه نمیکند ، گریه هامان را درونمان می کنیم .. ما زودتر میشکنیم ، دیر تر التیام میابیم ..ما در طول زندگی مان یک بار عاشق میشویم ، به تعداد انگشتان یک دست دوست پیدا می کنیم .. و تمام سرمایه ی ما از رابطه هامان ، اعتمادی ست که به دیگران می کنیم .. ما در لحظه ی مرگمان هم نام عشق قدیمی مان را هنوز به زبان می آوریم .. و اگر از عشق ، از سفر ، از بودن بگوییم ، میرویم برای جنگ با دنیا ، تکان دادن جهان ، جا به جا کردن کوه ها ! به مردها نگویید دوستت دارم ، وقتی میخواهند به حمام بروند ریششان را کوتاه نکنید هرروز زنگ نزنید حالشان را بپرسید ، مرد ها دل نازک اند زود دل میبازند عشق ندهید ، آنها را در خود غرق نکنید ، هر روز آنها را نبینید ، کلید خانه شان را نگیرید ، دلتان زیاد برایشان تنگ نشود ، نگذارید فکر کنند مهم اند ، شاید یک روز ، بخواهید به ساحل بروید و زیر آفتاب طلایی ، روی شنها قدم بزنید ..شاید به حرفهاتان تکیه زده باشند .. شاید خیلی مرد باشند .. آن وقت شما می مانید و تکه هایی از یک جسد که از آنها با خود کنده اید .. آری عزیزان من بدیهی ست که در مورد کلمه مرد حرف میزنم ، نه صرفا نر!
پ ن )
خوشبختی چیست جز
همین که بری توی آشپزخونه و بگی چقدر غذات بوی خوبی میده همین که بری دستاشو ببوسی و بگی خسته نباشی .. و گاهی حتی ،
همین که بهش یه لبخند بزنی ...
پ ن )
اصلا می دانی ، توی این دنیا هر دختری باید آقا گرگه ی خودش را داشته باشد ، که تمام شب تا صبح را دراز بکشد روی تخت ، خودش را لوس کند تا او هی از نوک موهاش تا نوک انگشتهای پاش .......
اوهوم ... تمام دختر های دنیا باید که آقا گرگه ی خودشان را داشته باشند.