آدما ذاتـا دل شکستن بلد نیستن ؛ زن و مرد هم ندارد ؛ ذاتـا آدم از بٓدوِ تولد دل شکستن را نمیداند ؛ وقتی کسی دلت را میشکند اورانفرین نکن ؛ بد و بیراه نگو ؛ او مقصر نیست ؛ باید کسی را نفرین کنی که دل او را شکست ؛ تا او یاد بگیرد دل شکستن را بیاید دل تورا بشکند تا تو یاد بگیری دل کسی را بشکنی تا نفر بعدی یاد بگیرد دل بعدی را بشکند . . . و همه اینها زنجیروار برمیگردد به کسی که برای اولین بار دل شکست ؛ جٓدِّ گرامی ؛ بهتر نبود موقع دل شکستن کمی صبر میکردی و حرصت را سر دیگری خالی نمیکردی؟نمیدانستی دل نباید بشکند ؟! نمیدانستید دل به دل راه دارد ؟! وقتی دلی بشکند به ترتیب مابقی دل ها هم خواهد شکست !!؟ کداممان برای فرزندانمان ارزش قائلیم ؟! بیایید بشویم همان جٓدّی که موقع دل شکستن صبر کرد و حرصش را سر دل دیگران خالی نکرد ، بیایید این دومینو دل شکستن را یکجا متوقف کنیم . باشد ؟!
برچسب:
نویسنده: ترانه رجبی